กว่าจะรู้ว่ารัก (2)

“If you love someone you say it, You say it right then, out loud, Or the moment just passes you by.”

My best friend’s Wedding (Movie)

จากความรักครั้งเก่าที่เคยผ่านเข้ามา มันเป็นบทเรียนที่ทำให้ผมจะไม่ลังเลในการทำสิ่งต่างๆเพื่อคนที่เรารัก ไม่ลังเลที่จะบอกรัก บอกว่าคิดถึง ที่พูดไปทั้งหมดนั้นมันไม่ใช่คำลวงหรือคำหวานที่แค่จะเหนี่ยวรั้งอะไรซักอย่าง ไม่ได้เพื่อการเอาชนะ แต่มันมาจากใจจริงๆ ชีวิตคนเราสั้น โอกาสดีๆในชีวิตไม่ได้มีมาได้บ่อยๆ เมื่อก่อนผมเคยเป็นคนลังเล (ตอนนี้ก็ยังลังเลแต่ก็น้อยกว่า) มีความไม่กล้า ทำให้เสียโอกาสดีๆที่เข้ามาในชีวิต ถ้าย้อนเวลาได้.. แน่นอนครับ ถ้าย้อนเวลาได้ ก็อยากกลับไปแก้ไขทุกอย่าง อยากทำอย่างนู้นอย่างนี้ อยากทำดีกับเธอ อยากบอกรักทุกวัน พาเธอไปกินข้าว นวดหลังเกาคางให้ 3 เวลา กล่อมให้นอนฝันดี แต่ทีตอนมีเธออยู่กลับไม่เคยทำ ก็อย่างว่าล่ะน่ะครับ กว่าคนเราจะรู้ค่าสิ่งที่ตัวเองมีอยู่ก็ต่อเมื่อได้สูญเสียสิ่งนั้นไปแล้ว

มานอยด์กันต่อ จนมาวันนึงเราก็กลับมาเจอกันอีกครั้ง ต้องขอบใจเพื่อนซี้ของผมในวันนั้น ถ้าไม่ได้มันก็คงไม่มีโอกาสได้คุยกับเธอ เราก็ไปด้วยกัน คุยกัน รอยยิ้มเธอยังสดใสเหมือนที่เคยผ่านมา ไม่สิ สดใสกว่าเดิมซะอีก ทำเอาผมยิ่งรู้สึกว่าเป็นคนเลวเข้าไปทุกที เราคุยกัน ผมถาม.. เธอ.. ตอบ เธอบอกเธอไม่โกรธผม เรื่องมันก็ผ่านมานานแล้ว (เกือบปี) ผมไม่รู้ว่าเธอหายโกรธจริงรึเปล่า เพราะเธอเป็นคนขี้เกรงใจคนอื่น อาจจะตอบไปตามมารยาทก็ได้ แต่ยังไงก็เถอะ มันทำให้ผมใจชื้นขึ้นเยอะ วันต่อมาเราก็ไปเดินหาซื้อของ ได้เสื้อคู่มา 1 คู่ ผมลากเธอไปซื้อเองล่ะ ผมจริงผมเล็งไว้ตั้งนาน ก็เลยโทรชวนเธอไปเดินเล่น ดูของๆ ไปเจอร้านเสื้อคู่ เลยบอกซื้อเสื้อคู่กันมั๊ย ตอนแรกเธอจะเอาลายสไปเดอร์แมน แต่ผมไม่ค่อยชอบเท่าไร เลยเอาลายอื่น สุดท้ายก็ได้มา 1 คู่ พร้อมกับที่เธอกำชับนักหนาว่าซื้อแล้วอย่าลืมใส่ อย่าเอาไปถูพื้นล่ะ.. แล้วเราก็จากกันไกลอีกครั้ง ผมต้องกลับไปทำหน้าที่ของผมต่อ เราทั้งสองคน จากกัน รู้อะไรไหมครับ กลับห้องไปแล้ว ลายที่ซื้อมามันก็ไม่สวยเท่าไหร่นี่หว่า รู้งี้ซื้อลายสไปเดอร์แมนดีกว่า

กว่าจะรู้ว่ารัก (1)

“Boy meets girl. Boy falls in love. Girl doesn’t”

500 days of summer

เมื่อผู้ชายกับผู้หญิงมาเจอกัน ผู้ชายนั้นตกหลุมรักเข้าอย่างจัง แต่จะทำยังไงล่ะถ้าผู้หญิงไม่รู้สึกอย่างนั้นด้วย คำโปรยของหนังเรื่อง 500 days of summers ทำเอาผมอยากดูหนังเรื่องนี้ซะเหลือเกิน อีกอย่างเรื่องนี้มีดีกรีพ่วงท้ายถึง “Official selection SUNDANCE film Festival 2009″ (อย่าให้ผมแปล กลัวมั่นจะมั่ว แต่ที่แน่ๆ แปลตามเซ้นส์แล้วมันเป็นต้องเป็นเรื่องดีแน่ๆ) พอยิ่งดู trailers ก็ยิ่งโดนใจจริงๆ กับสโลแกนที่ว่า “Expectations Vs. Reality” ความผิดหวังเกิดขึ้นเสมอ ถ้าความคาดหวัง นั้นไม่ตรงกับความเป็นจริง! แต่คนเราจะอยู่ได้โดยไม่มีความคาดหวังเลยหรือ หรือจะเรียกว่า ความฝัน จุดหมาย เป้าหมาย อะไรก็ตามแล้วแต่ที่คุณๆท่านๆ จะสรรหาคำมาบรรยายให้มันสวยหรูและฟังดูดี แต่ขอเหอะพอที ความต่างมันห่างกันแค่เส้นบางๆกั้นเท่านั้นเอง.. ขึ้นอยู่ว่าเรามองที่มุมไหน จริงไหม?

เข้าเรื่องเมื่อผมนอยด์แดก เมื่อครั้งหนึ่งที่เหมือนรู้สึกว่าเพิ่งผ่านมาเมื่อวานนี้เอง 3 ปี (สำหรับบางคนคงยาวนาน) ศรัทธาที่ผมมีต่อความรักนี่มันสูญสลายหายไปกับสายลม เพราะความรักที่ผิดหวังเมื่อครั้งก่อน ใช่แล้วครับ กับคำว่า ‘ความรัก’ นี่ล่ะที่ใครๆ เค้าก็ว่าดี มีความสุข ไอ้สิ่งๆที่ทุกมวลมนุษย์ทุกคนแสวงหา ไม่ว่าจะเด็ก หนุ่มสาว หรือวัยชรารวมถึงพนักงานเงินเดือนด้วย (ฮา) เมื่อความรักเริ่มต้นด้วยความสุขแต่จบลงด้วยความผิดหวัง มันเป็นอย่างนี้ทุกครั้งไปแล้วจะให้ผมศรัทธาในความรักได้ยังไง ไอ้ตอนที่มีรักตอนแรกๆมันก็รู้สึกดีอยู่นะ โอ้ว! ชีวิตนี้ช่างมีความสุข! ไม่ต้องการอะไรอีกแล้ว! มีเพียงแค่เธอกับฉันเท่านั้นก็พอ!  หมดชีวิตฉันให้เธอผู้เดียว! แต่ตอนหมดรักนี่สิ ไม่อยากจะพูด! รู้อะไรไหมครับ นี่มันเป็นแค่โหมโรงของละครเศร้าฉากใหญ่ของชีวิตผมเท่านั้นเอง สุดท้ายมันจบลงที่ความว่างเปล่า อันที่จริงมันก็ไม่ใช่ความว่างเปล่าซะทีเดียว เพราะผมยังมี “น้ำตา”

Hello world!

Welcome to WordPress.com. This is your first post. Edit or delete it and start blogging!